Yansımalar
Gördüklerim gerçek değildi bir düştü aslında. Puslu bir havada senin yansıttıklarındı. Yansımalar içinde seni görüyorum sisler ve dumanlar arasında.
Geçmişin ve geleceğin arasına sıkışmış hayallerin var. Belki de hiç hatırlamak istemediğin bir gün aniden yüzüne çarpan hayallerin. Aslında bundan sonra ne yaşayacağın da önemli değil.
Yasadıkların yeter belki de bu hayatı tanımaya.
Hasan Ali - 2002 İstanbul
Korku
Bir gün gözlerin kapandığında geride yıkık dökük hatıraların iç geçirdiği sancılı bir kalbin kalacak.
Bu tutku ve gözyaşı ile bezenmiş kalbin, ömrün nihayetine ermiş olsa dahi
İsrafil'i bekleyecek senden hesap sormak için.
Hasan Ali - 2012 İstanbul
Ben seni sevdim de öldüm
Ne kırmızı sevinçlerin ne de beyaz gülüşlerin avutmadığı sıcak bir yaz akşamında,
gözler isminin baş harfine odak, parmaklar diğerlerine uzak, ölümü düşünüyorum.
Yaşam maskesinin ardına apaçık saklanarak, sahte bir beden, incecik bir ruhla;
direnmeye çalışan ama yenilen, yenildikçe dibe vuran ince bir gururla ölümü düşünüyorum.
Hasan Ali - 2008 İstanbul
Sıkıntı
Ta ki uzak diyarlarda, sancılı ve karanlık rüyalar görünceye değin uykulardan uyanmak.
Nafile bekleyişlerin canını sıkmasını beklemek, uzunca bir yolun başlangıcı olsa gerek.
Hasan Ali - 2008 İstanbul
Bazen
Bazen tırnaklarınla kazıyorsun güneşi gökyüzünden.
Sıcaklığı parmak uçlarından başlıyor ta ki yüreğine dokunuyor.
Bazen de sabırla bekliyorsun göz kapaklarının açılmasını.
Gördüklerinin yarısı kadar bile büyük değil ki bu hayat.
Yedi koldan yedi şehre girer gibi üstüne geliyor yel değirmenleri.
Bütün vücudunu sarıyor hezeyanlı sıkıntıların parmakları.
Kenetlenmiş parmakları açmak için bazen çilingir bile kafi gelmiyor.
Dinamitle patlatmak gerekiyor yüreğini saran korkuları.
Hasan Ali - 2009 İstanbul
Bazen de
Bazen de yazmak ister insan; hırsından klavyenin tuşlarına dövercesine dokunur ve ak bir kağıda kazırcasına dokundurur kaleminin ucunu.
Bazen de yazmak ister insan; yazdığı harflerin tonlarca ağırlığı olduğunu bilir ve binlerce mesaj verdiğini düşünür kelimeleri yan yana dizerken.
Bazen de yazmak ister insan; her şey tanıdıktır artık ona ve kalemi ve kağıdı göz ucuyla ona bakar ve beyninde çoktan resmetmiştir sevdiklerinin baş harflerini.
Bazen de yazmak ister insan; kendi hayatında asla gidemeyeceği yerlere gidip sözleriyle ben simdi oradayım der ve insan iki eli kanda olsa bile yazar...
Hasan Ali - 2005 İstanbul
Titanic
Afiliydin limanda iken. Göz kamaştı seyrederken.
Kırkaltıbinlik tonluk yüzen bir dev. Söyle seni kimler geçer ?
Böyle ayrıldı dokuz yüz on iki de.
Binlerce el sallanıyordu güvertede.
Bir karanlık bir aysız gece.
Aldı seni öylece
Hasan Ali - 2007 İstanbul
Mutlucuk
Açtığı zaman gülü sevdim.
Güldüğü zaman O'nu sevdim
Hasan Ali - 2003 İstanbul
Sayılar ve Sen
1 - birinci gün geldim
2 - ikinci gün gittin
3 - üçüncü gün geldim
4 - dördüncü gün
0 - yoksun...
Hasan Ali - 2014 İstanbul